บทที่ 300

บทที่ 300

ฉู่หยุนเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาบนใบหน้า

เหลือบมองธิดามารสวรรค์ที่อยู่ด้านข้าง ซึ่งในยามนี้ใบหน้าของนางแดงก่ำด้วยความเขินอาย สายตาจ้องมองพื้นดิน จนแทบไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมาเลย

ไหสุราที่อาจารย์รองมอบให้ใบนี้ หากจะบอกว่ามอบให้ฉู่หยุน สู้บอกว่ามอบให้ธิดามารสวรรค์ยังจะเหมาะสมเสียกว่า

"ขอบคุณเจ้าค่ะศิษย์พี่หญิงรอง"

ท้ายที่สุดฉู่หยุนก็ส่งเสียงหัวเราะออกมา แล้วเก็บไหสุราใบนั้นเข้าที่

มาถึงตรงนี้ บรรดาอาจารย์ทั้งหลาย ก็เหลือเพียงของขวัญต้อนรับจากอาจารย์สามเท่านั้นที่ยังไม่ได้นำออกมา

"เจ้าสาม ข้าจำได้ว่าเจ้าเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วไม่ใช่หรือ?"

"ยังไม่รีบเอาออกมาอีกหรือ?"