บทที่ 289

บทที่ 289

"เจ้าไม่มีโอกาสได้รู้แล้ว"

"ม่านโลหิต จงร่วงหล่น!"

ฉู่หยุนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ชั่วพริบตาต่อมา เมฆโลหิตเหนือโลกฟ้าโลหิตได้แปรเปลี่ยนเป็นม่านโลหิตอันไร้ที่สิ้นสุด พรั่งพรูเข้าใส่เทพมารเทียนซ่วนทันที ทะเลโลหิตเบื้องล่างยิ่งปั่นป่วนจนเกิดมือโลหิตนับสิบๆ คู่ พุ่งเข้าเกาะกุมจานมารไว้อย่างแน่นหนา

ไอมารเหล่านั้นไม่อาจต้านทานการรุกรานของมือโลหิตได้เลย จานมารทั้งราชาถูกตรึงเอาไว้ ณ จุดเดิมอย่างบังคับ

"เงาอสูรจานสวรรค์!"

"ตัดอดีตปัจจุบัน!"

หยูรีบลงมือด้วยพละกำลังทั้งหมดในทันที กระตุ้นพลังแห่งวิถีเซียนอันน้อยนิดที่หลงเหลืออยู่ภายในสมบัติล้ำค่าตกทอดแห่งเซียนชิ้นนี้ออกมา

พลันปรากฏร่างเงาลวงตาของเทพมารตนหนึ่งลอยเด่นขึ้นมาจากบนจานมาร เบื้องหลังของมันมีมังกรมารแปดสายคอยช่วยทำลายล้างมังกรโลหิตทุกสายนับไม่ถ้วน