บทที่ 287

บทที่ 287

เวลานั้นยามได้ฟังคำกล่าวของอาหนิว ฉู่หยุนก็มีสีหน้าสงสัยอย่างยิ่ง "อาหนิว เจ้าพูดคำนี้หมายความว่าอย่างไรกัน"

อาฟูหยาและธิดามารสวรรค์ในเวลานั้นก็มองไปยังอาหนิวด้วยความอยากรู้อยากเห็นเช่นกัน

อาหนิวถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง "ไม่มีอะไร เดี๋ยวพอถึงกระท่อมหญ้า พวกเจ้าก็รู้เองนั่นแหละ"

อาหนิวเลือกที่จะปกปิดฝีมือการทำอาหารของอาจารย์รอง เวลานั้นเขาไม่กล้าออกความเห็นอันใด เพราะกลัวว่าจะไปล่วงเกินนางเข้าอีก

ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งนี้เขาก็ไม่มีหนทางจะบรรยายออกมาได้เช่นกัน

มีเพียงรอให้ศิษย์น้องคนเล็กและคนอื่นๆ ได้ลิ้มลองด้วยตนเองเท่านั้น ถึงจะเข้าใจความหมายลึกซึ้งในคำพูดของเขาประโยคนี้

"หรือว่า ฝีมือการทำอาหารของอาจารย์รอง... จะไม่ค่อยสู้ดีนัก?"

เวลานั้นอาฟูหยาจับพิรุธบางอย่างได้จากสีหน้าของอาหนิว