บทที่ 238

บทที่ 238

"เจ้าคิดว่าที่ข้าพูดไปเมื่อครู่ เป็นเรื่องล้อเล่นงั้นหรือ"

สีหน้าของเซวียนหยวนตงหลิงพลันแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมจริงจังขึ้นมาในยอดเวลานี้ ยามที่มองไปยังบุตรชายของตน

เซวียนหยวนเทียนเฮ่าได้ยินดังนั้น ถึงกับตกตะลึงไปชั่วขณะ

เซวียนหยวนตงหลิงไม่ได้สนใจสีหน้าของอีกฝ่าย เอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงของตนเองว่า "อานุภาพของกระบี่เซวียนหยวนนั้น เพียงพอที่จะสังหารขั้นไร้ขอบเขตได้ในพริบตาเดียว"

"คำพูดนี้ เจ้าจงจำไว้ให้ขึ้นใจไปตลอดกาล!"

"กระบี่เซวียนหยวนคือความภาคภูมิใจและไพ่ตายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเผ่าโบราณเซวียนหยวนเรา"

"หากเป็นกระบี่เซวียนหยวนจริงๆ ป่านนี้ไอ้ถูเหรินหวั่งคงตายสนิทจนไม่รู้จะตายอย่างไรแล้ว!"

เซวียนหยวนเทียนเฮ่าได้ยินเช่นนั้น สีหน้าก็เต็มไปด้วยความตกตะลึง "แต่ท่านพ่อ อาการบาดเจ็บพรรค์นั้นบนร่างของถูเหรินหวั่งเล่า จะอธิบายอย่างไรดี?"