บทที่ 230

บทที่ 230

"เขาเป็นใครกันแน่?"

"ข้าเคยถามเอียนอวี๋แล้ว แม้แต่เขาก็ยังไม่พบร่องรอยใด ๆ เกี่ยวกับคนที่เจ้าส่งไป แม้กระทั่งเส้นทางสวรรค์เพียงเส้นเดียวยังยากที่จะค้นหา" มู่เชียนหลีเอ่ยถามด้วยสีหน้าจริงจัง

อาจารย์สามได้ยินดังนั้นก็หาได้ประหลาดใจไม่ คนอื่นหาไม่พบ นั่นถือเป็นเรื่องปกติ

"ข้าลบเลือนเหตุปัจจัยส่วนใหญ่บนตัวเขาไปแล้ว ด้วยความสามารถของเอียนอวี๋ ยังไม่อาจตรวจจับเขาได้หรอก"

"ส่วนตัวตนของเขานั้น..."

อาจารย์สามประกบนิ้วทั้งสองเข้าด้วยกัน พร้อมกับทำท่าทางฟันลงไปยังพื้นที่เบื้องหน้า

รอยแยกมิติฉีกออกเป็นช่องเล็ก ๆ เงากระบี่โบราณสายหนึ่งแวบผ่านไปจากภายในนั้น

เมื่อมองดูเงากระบี่สายนั้น คิ้วของมู่เชียนหลีขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ความคิดราวกับตกอยู่ในภวังค์ครุ่นคิด