บทที่ 207

บทที่ 207

กลุ่มของฉู่หยุนอยู่บนเรือวิญญาณเหินฟ้ามาได้วันกว่าๆ แล้ว

ระยะทางไปยังจุดหมายอย่างแดนศักดิ์สิทธิ์เมฆลอยนั้นก็เหลืออีกไม่ไกล ครึ่งวันเป็นอย่างมากก็คงจะถึง

เงาร่างของอาจารย์หกเร้นกายอยู่บนหลังคาเรือวิญญาณ มือหนึ่งถือขาแกะชิ้นโต แทะกินไปพลางมองทิวทัศน์สองข้างทางไปพลาง

ทว่าในตอนนั้นเอง สีหน้าที่ผ่อนคลายสบายใจของเขาก็พลับพลันสัมผัสได้ถึงความผิดปกติของพลังสายหนึ่งจากเบื้องหน้า

สายตาทอดยาวพุ่งตรงไปทันที หลังจากใช้สัมผัสเทวะตรวจสอบดู ขาแกะในมือก็ถูกดึงออกจากปาก