บทที่ 200

บทที่ 200

เบื้องบนนครหลวงต้าเซี่ย

เงาร่างหนึ่งเหยียบย่างเหนือชั้นเมฆ มุ่งหน้าไปยังทิศทางของวังหลวงต้าเซี่ย

ในเวลานั้นเอง พลังของหยางปู้ฉีกกระชากมิติ ก่อเกิดเป็นรอยแยกความว่างเปล่าสายหนึ่ง ร่างของเขาเดินออกมาจากภายใน

"เฟิ่งซิงหยวนแห่งเผ่าหงส์ ข้ารอเจ้ามานานแล้ว" สายตาทอดมองไปยังเขา หยางปู้เอ่ยอย่างราบเรียบ

เฟิ่งซิงหยวนจ้องมองเขาเช่นกัน กลิ่นอายพลังของทั้งสองปะทะกันอย่างเงียบเชียบ กลิ่นอายบนร่างของหยางปู้ทำให้เฟิ่งซิงหยวนรู้สึกรับมือได้ยากลางคัน

เขานิ่งจ้องหยางปู้อยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะค่อย ๆ หยิบศิลาแก่นโลหิตก้อนหนึ่งออกมาจากมิติเก็บของของตน ซึ่งภายในมีกลิ่นอายโลหิตเข้มข้นจนเพียงพอจะเติมเต็มเมืองครึ่งเมืองได้

"นี่คือศิลาแก่นโลหิตระดับล้านปีที่พวกเจ้าต้องการ"

"น้องชายข้าอยู่ที่ใด?"