บทที่ 165

บทที่ 165

ตั้งแต่ก่อนดับสูญ จักรพรรดิมารโลหิตได้ซ่อนแดนลับมารโลหิตของตนไว้ภายในห้วงมิติชั้นลึก ทั้งยังวางค่ายกลผนึกซ้อนทับกันเอาไว้ มีเพียงจิตวิญญาณสำนึกของตัวจักรพรรดิมารโลหิตเองเท่านั้นจึงจะคลี่คลายออกได้

หากคำนวณตามจุดเวลาในปัจจุบัน หากตำแหน่งของแดนลับมารโลหิตนั้นมิได้แปรเปลี่ยนไป มันก็น่าจะตั้งอยู่ภายในดินแดนส่วนใจกลางของดินแดนบริสุทธิ์เสินโจว

แดนลับมารโลหิตนี้ สร้างขึ้นจากหยาดเหงื่อแรงกายอันหาที่สิ้นสุดของจักรพรรดิมารโลหิต ภายในนั้นราวกับเป็นดินแดนขนาดเล็กที่ถือครองกรรมสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว ทั้งยังอุดมไปด้วยพลังโลหิตมหาศาลที่สามารถเรียกใช้งานได้

ยิ่งไปกว่านั้น มันยังสามารถท่องทะลุมิติ หรือกระทั่งผสานเข้ากับพลังแห่งแดนลับ เพื่อหลอมรวมให้พลังโลหิตของตนพุ่งทะยานขึ้นอย่างมหาศาล