กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 156
หลังจากลมสงบลงแล้ว ฉู่หยุนก็มีคำสั่งให้หนานเสวียนลงมือ ใช้พลังแห่งความอมตะของตนทำการซ่อมแซมรอยแตกพังทลายในห้วงมิติเหนือทั่วทั้งนครหลวงจนกลับคืนดังเดิม
จากนั้นเขาก็หายตัวไปจากสายตาของชาวโลก และกลับเข้าสู่ภายในวังหลวง
ภายในหอเมฆหมอก
หานเซินยังคงใช้ร่างเนื้อของซือซิงหยุนเดินเหินอยู่ภายนอก ในเวลานี้เขายืนอยู่ข้างหน้าต่างของหอเมฆหมอก สีหน้าหวาดผวาและสั่นสะท้าน
เขากระทั่งนึกสงสัยว่าสิ่งที่ตนเองเห็นไปเมื่อครู่เป็นเรื่องจริงหรือไม่
ยอดฝีมือขั้นสวรรค์สิ้นสูญทั้งสี่แห่งเผ่าภูต แค่พลังของคนใดคนหนึ่งก็มากพอที่จะพลิกคว่ำราชวงศ์ต้าเซี่ยได้ทั้งสิ้น
แต่ตัวตนระดับนั้น กลับถูกฉู่หยุนซัดจนปางตาย!
ที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้นคือ เขายังคงอยู่ในขั้นราชันอริยะช่วงต้นเท่านั้น!
นี่มันเรื่องหลอนอะไรกันเนี่ย?!