บทที่ 147

บทที่ 147

อาฟูหยาในยามนี้รับฟังคำพูดของสวี่เหนียน สีหน้าของนางมิได้มีความคิดที่จะตำหนิเขาเลยแม้แต่น้อย

ยามนั้นสวี่เหนียนและท่านอาของเขาเป็นตัวแทนของหอหมอกฝน ไปส่งสมบัติชิ้นหนึ่งที่ได้จากการประมูลภายในเผ่าภูต สวี่เหนียนจึงได้รู้จักกับอาฟูหยาในวัยเยาว์และกลายมาเป็นสหายกัน

อาฟูหยาย่อมเข้าใจดียิ่งขึ้นว่า เรื่องของเผ่าภูต หากสวี่เหนียนเข้าไปพัวพันด้วย ย่อมต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย!

แม้แต่ท่านอาของเขาก็จะพลอยได้รับผลกระทบไปด้วย

การที่เขายังยอมพบหน้าตนในยามนี้ ก็ได้พิสูจน์แล้วว่าในใจของเขายังคงยอมรับอาฟูหยาผู้นี้เป็นสหายอยู่

"เรื่องนี้เกี่ยวพันใหญ่หลวง อย่าว่าแต่เจ้าเลย ต่อให้เป็นท่านอาของเจ้าก็ไม่มีหนทางใดๆ ทั้งสิ้น ข้าจะไปตำหนิเจ้าได้อย่างไร"

"สวี่เหนียน การที่ข้ามาหาเจ้าในครานี้ หลักๆ ก็เพราะเห็นแก่ที่เราเป็นสหายกันมาหลายปี ช่วยเหลือข้าสักเรื่องเถอะ"