บทที่ 131

บทที่ 131

ภายในวังหลวงต้าเซี่ย

ณ ตำหนักรอง ฉู่หยุน, หนานเสวียน, ธิดามารสวรรค์ และเมิ่งหรูเสวี่ย ทั้งสี่คนต่างยืนอยู่บนท้องพระโรง

สิ่งที่วางอยู่เบื้องหน้าของพวกเขา ก็คือไข่พยัคฆ์ขาวที่มีลวดลายฉงฉีใบนั้น

ยามนี้ฉู่หยุนรวบนิ้วเป็นดัชนี หยดโลหิตสีแดงสดหยดหนึ่งลอยเคว้งอยู่บนมือของเขา

นั่นคือโลหิตหยดนั้นที่เคยปล้นชิงมาจากท้องสมบัติราชสกุลเชียนเล่อก่อนหน้านี้

เขาผสานโลหิตพยัคฆ์ขาวเข้าไปภายในเปลือกไข่

พริบตาเดียว ประกายแสงสีขาวเจิดจ้านับหมื่นสายก็พุ่งทะยานออกมาจากตัวไข่ ทั่วทั้งตำหนักอาบไล้ด้วยแสงสีขาวระยิบระยับ ชั่วพริบตาต่อมา พร้อมกับเสียงคำรามของพยัคฆ์ดังก้อง เปลือกไข่ก็แตกออกจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

พวกฉู่หยุนต่างเบิกตากว้าง จ้องมองไปยังไข่ใบนี้เขม็ง