บทที่ 117

บทที่ 117

สวี่เหนียนเมื่อได้ยินถ้ำคำพูดอันแสนจริงจังของไป๋เซวียนหราน จึงเพิ่งตระหนักได้จริง ๆ ว่าเรื่องที่อีกฝ่ายกล่าวมานั้นล้วนเป็นความจริงทั้งหมด

"นี่จะเป็นไปได้อย่างไร"

"พละกำลังของเมิ่งฉางจ้งและมหาอสุราผู้สูงส่ง ในช่วงวันก่อนมิใช่ยังเป็นขั้นผู้สูงส่งหรอกหรือ"

"เหตุใดในช่วงเวลาสั้นเพียงนี้ จึงทะลวงขั้นไปถึงระดับอริยะได้เล่า"

"ต่อให้เป็นที่ดินแดนบริสุทธิ์เสินโจว ก็ไม่เคยมีเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นมาก่อนกระมัง"

สวี่เหนียนรู้สึกเหลือเชื่อเป็นอย่างยิ่ง

จากขั้นผู้สูงส่งสู่ระดับอริยะ

ระยะห่างระหว่างนั้นมิได้ก้าวข้ามแค่ขั้นใหญ่เพียงขั้นเดียว

แต่มันก้าวข้ามทั้งขั้นลักษณ์สวรรค์ ขั้นผู้ทรงเกียรติสูงสุด และขั้นสถาปนาราชัน ซึ่งเป็นขั้นใหญ่ถึงสามขั้นเต็ม ๆ เลยทีเดียว!