บทที่ 113

บทที่ 113

ฟังจากคำพูดของระบบแล้ว ฉู่หยุนก็รู้สึกราวกับได้กินยาเม็ดวางใจ

ให้ตายเถอะ ประตูสวรรค์อริยะนี่คือของฝืนลิขิตฟ้าอย่างแท้จริง!

กระทั่งอริยะก็ยังสามารถผลิตออกมาแบบขายส่งได้

สอดคล้องกับคำกล่าวโบราณประโยควน

เมื่อเข้าสู่ยุคหลังของโลกเสวียนหวน อริยะเกลื่อนกลาด มหาจักรพรรดิด้อยค่าดั่งสุนัข

ตัวเขาเพิ่งจะข้ามภพมาได้ไม่นาน อย่างมากก็เทียบได้กับหมู่บ้านเริ่มต้น แต่กลับสามารถผลิตอริยะออกมาได้เป็นจำนวนมากเสียแล้ว

ทว่าเมื่อฉู่หยุนมาคิดดูให้ดี แม้จะมีประตูสวรรค์อริยะนี้อยู่ แต่เขาก็ยังคงต้องควบคุมปริมาณการใช้เอาไว้

จะให้เกินขอบเขตจนเกินไปไม่ได้ สำหรับสถานการณ์ของราชวงศ์ต้าเซี่ยในปัจจุบัน หากมีอริยะอยู่เกลื่อนกลาด เกรงว่าคงเกิดความวุ่นวายภายในขึ้นทุกหนทุกแห่งเป็นแน่

ตามสุภาษิตที่ว่า ของหายากย่อมมีราคาแพง