บทที่ 109

บทที่ 109

"ฉู่หยุน" มอง "ฉู่เฮ่า" ในเวลานี้ แววตาค่อนข้างมีความขบขันเล็กน้อย "ดีละ ไม่ต้องเสียเวลาหรอก"

"ช่องว่างระหว่างพวกเรา ราวกับร่องลึกผืนฟ้าดิน"

กล่าวจบ พลังนิพพานบนร่างของ "ฉู่หยุน" ก็พลุ่งพล่านขึ้น กรงเล็บวิหคชาดสายหนึ่งพุ่งเข้าใส่ลำคอของ "ฉู่เฮ่า" อย่างดุร้าย กระชากอีกฝ่ายมาอยู่เบื้องหน้าของตนโดยตรง

แม้ระดับบำเพ็ญของฝ่ายหลังจะมีการซ่อนเร้นเอาไว้ แต่ก็เป็นเพียงระดับแกนทองคำเท่านั้น

"ฉู่หยุน" จัดการเขาง่ายดายราวกับจับลูกไก่ตัวหนึ่ง อีกฝ่ายไม่มีพลังขัดขืนแม้แต่น้อย

"ฉู่เฮ่า" ตะลึงงัน

เขามอง "ฉู่หยุน" ด้วยแววตาสั่นเทาหวาดผวา ไม่ว่าจะคิดอย่างไรก็คาดไม่ถึงว่า ระดับบำเพ็ญของ "ฉู่หยุน" จะบรรลุถึงขั้นนิพพานแล้ว