บทที่ 70

บทที่ 70

"ยืนอยู่ตรงนั้น!"

เวลานั้นเอง เมิ่งหรูเสวี่ยคว้ามือของเขาไว้แน่น พลังในมือรวมตัวกันเป็นหยดโลหิตแก่นแท้ท่ามกลางปลายนิ้วของนาง

ทันใดนั้น เมิ่งหรูเสวี่ยก็ปลดปล่อยโลหิตวิญญาณหยดหนึ่งที่ถูกผนึกเอาไว้ในจิตวิญญาณของนางเองออกมา

โลหิตวิญญาณหยดนี้คือของไร้เดียงสาในอดีต

ตอนที่เขากำลังจะตาย เขาได้มอบชีวิตทั่วร่างให้แก่เมิ่งหรูเสวี่ย ในตอนนั้นเมิ่งหรูเสวี่ยอ่อนแอจนเกินไป

ต่อให้ทุ่มเทสุดกำลัง ก็ทำได้เพียงรักษาโลหิตวิญญาณหยดหนึ่งของเขาไว้ กลายเป็นความอาลัยรักชั่วนิรันดร์ของนาง

และในตอนนี้ เมิ่งหรูเสวี่ยนำโลหิตวิญญาณหยดนี้ออกมาเพื่อตรวจสอบฐานะของฉู่หยุน แสดงให้เห็นว่านางเองก็ตัดสินใจครั้งใหญ่หลวงเช่นกัน