บทที่ 66

บทที่ 66

หลังจากที่คนอื่นๆ ออกไปแล้ว ภายในตำหนักบูรพาเหลือเพียงหลานจีและบุตรชายทั้งสองของนาง

"เสด็จแม่ ถ้าเช่นนั้นพวกเราต้องรอไปอีกกว่าเดือน ค่อยสังหารฉู่หยุนจริงๆ หรือ?"

"หากปล่อยให้ยืดเยื้อเช่นนี้ต่อไป เกรงว่าในตัวเขาอาจจะเกิดตัวแปรบางอย่างขึ้นมาในช่วงเวลานั้นหรือไม่?"

"ยังมีเมิ่งฉางจ้ง อัครเสนาบดีผู้นี้กุมอำนาจไว้ในมือมากเกินไป ข้าราชการในกระทรวงกลาโหมกว่าครึ่งล้วนมีความเกี่ยวพันกับเขา"

"หากปล่อยปละละเกรงว่าจะก่อเรื่องยุ่งยากให้แก่พวกเรามากมาย" รัชทายาทเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง

กระทั่งตอนนี้ในใจของเขายังคงมีความรู้สึกรางๆ อยู่