บทที่ 59

บทที่ 59

"ฉู่หยุน เจ้า... เจ้าจะเป็นเซียวเหยียนไปได้อย่างไร"

"ข้างกายเจ้า เหตุใดจึงยังซ่อนขั้นผู้สูงส่งเอาไว้ได้อีก!"

น้ำเสียงแหบพร่าของหวางหานชั่วเอ่ยสั่นเทาด้วยความตื่นตระหนกหวาดผวาถึงขีดสุด

ฉู่หยุนยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย มุมปากแย้มยิ้มเยือกเย็น "เรื่องเหล่านี้ พวกเจ้าไม่จำเป็นต้องรู้หรอก"

ในวินาทีต่อมา ฉู่หยุนปลดปล่อยโลกฟ้าโลหิตออก ไอโลหิตอันไร้ที่สิ้นสุดแผ่ซ่านออกจากร่าง ห่อหุ้มห้องลับเอาไว้ทั้งหมด

ยามนี้บุคคลทั้งหลายล้วนก้าวเข้ามาสู่ภายในโลกฟ้าโลหิตแล้ว โลกฟ้าโลหิตในปัจจุบัน จากสระโลหิตแห่งหนึ่ง บัดนี้ได้วิวัฒนาการกลายเป็นสายธารโลหิตสายหนึ่งไปแล้ว

ทั้งหมดนี้ล้วนต้องขอบคุณศิลาแก่นโลหิตเหล่านั้น