บทที่ 46

บทที่ 46

สีหน้าของฉู่หยุนมืดลงเล็กน้อย "เรื่องที่ไม่ควรเอาก็อย่าไปเที่ยวซักไซ้ไล่เลียง"

"พะยะค่ะ ๆ!"

ไหนเลยเย่ทุนจะกล้าเอ่ยคำพูดใดออกมาอีก ในเวลานี้ทำได้เพียงสงบเสงี่ยมเจียมตัวลอยอยู่กลางอากาศ ต่อให้เป็นเช่นนั้น เขาก็กลืนทารกมารระดับขั้นนิพพานเข้าไปรวดเดียวถึงสามตน หลังจากที่หลอมละลายพวกมันเรียบร้อยแล้ว ย่อมต้องได้รับผลตอบแทนอันมหาศาลอย่างแน่นอน

สายตาของฉู่หยุนทอดมองไปยังทิศทางของธิดามารสวรรค์กับพวกนาง

เมื่อเห็นว่าเมิ่งหรูเสวี่ยตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ คิ้วของเขาขมวดมุ่นเข้าหากันเล็กน้อยแต่ไม่ได้เคลื่อนกาย ราวกับกำลังรอคอยอะไรบางอย่างอยู่

ไม่ว่าจะมองด้วยเหตุผลกลใด นางก็เป็นแก้วตาดวงใจของอัครเสนาบดี ทั้งยังเป็นจักรพรรดินีลิขิตสวรรค์กลับชาติมาเกิด ในยามวิกาลเช่นนี้ ฉู่หยุนย่อมไม่มีทางปล่อยให้นางต้องมาจบชีวิตลงที่นี่ต่อหน้าต่อตาอย่างแน่นอน

โครมคราม!!