บทที่ 17

บทที่ 17

"ที่คุณหนูพูดมาถูกต้องแล้วเจ้าค่ะ"

"เพียงแต่ดูเหมือนฝ่าบาทจะทรงให้ความสำคัญกับเขาเป็นพิเศษ ด้านนอกกำลังลือกันว่าแม้แต่หลัวเฟิงหนึ่งในผู้บัญชาการองครักษ์เงาก็ยังถูกส่งมาให้ดูแลอยู่ข้างกายเขา"

"ดูท่าทางแล้ว น่าจะเกรงกลัวว่าคนอื่นจะทำอันตรายต่อองค์ชายเก้ากระมัง" หญิงสูงวัยกล่าวต่อ

เมิ่งหรูเสวี่ยผู้มีใบหน้าสะสวยล่มบ้านล่มเมืองกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "สำหรับฉู่หยุนแล้ว หากปกป้องเขาดีจนเกินไป ขาดซึ่งการฝึกฝนผ่านโลกภายนอก ในทางกลับกันจะยิ่งเร่งความตายของเขาให้เร็วขึ้นเสียมากกว่า"

"ช่างเถอะ อย่าไปเสียเวลากับคนเช่นนี้เลย"

"ของที่ข้าให้เจ้าไปหา มีเบาะแสบ้างหรือยัง"

หญิงสูงวัยเผยสีหน้าจนปัญญาและกลัดกลุ้มออกมา "คุณหนู ข้าไปเที่ยวสอบถามมาทั่วแล้ว ในอาณาเขตราชวงศ์ต้าเซี่ยช่วงร้อยปีมานี้ ไม่มีเบาะแสของต้นกำเนิดนิพพานเลยเจ้าค่ะ"