บทที่ 11

บทที่ 11

ทว่าท่ามกลางการกระทำอันไร้เยื่อใยของเย่หว่านโหรว ฉู่หยุนกลับยังคงเย็นชาไร้ความรู้สึก สีหน้าของเขาไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย

เขาไม่ใช่คนใจบุญ หากไม่ใช่เพราะตนเองข้ามภพมาเพื่อฝืนลิขิตฟ้า วันนั้น ณ ท้องพระโรงสำนักจิ่วหัว จุดจบของเขาคงไม่ดีไปกว่าคนเหล่านี้ครึ่งส่วนอย่างแน่นอน!

ตระกูลเย่ต้องเผชิญหายนะถึงฆาตก็เพราะเย่หว่านโหรวคนเดียว

นี่มิใช่ชะตากรรมอย่างหนึ่งของพวกเขาหรอกหรือ

"สาม"

"สอง"

"หนึ่ง"

"ลงมือ"

สีหน้าของฉู่หยุนเยียบเย็น พลางหันไปออกคำสั่งแก่หลัวเฟิงทันที