บทที่ 6

บทที่ 6

"หลัวเฟิง"

สีหน้าของหลัวเฟิงเย็นชา น้ำเสียงเอ่ยราวกับคมดาบที่หนาวเหน็บ

"หลัวเฟิง..."

ชื่อนี้ช่างแปลกปลอมยิ่งนักสำหรับคนของสำนักจิ่วหัว

ระดับของพวกมันยังห่างไกลจากการเอื้อมไปแตะถึงระดับองครักษ์เงาแห่งต้าเซี่ย

แต่หยางมู่เชียนนั้นแตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง

ในฐานะผู้อาวุโสเจ็ดแห่งสำนักเต๋าเฝ้าเซียน หยางมู่เชียนเคยไปเยือนนครหลวงต้าเซี่ยและได้เห็นความรุ่งโรจน์ ณ ที่แห่งนั้นมาแล้ว

เมื่อได้ยินชื่อหลัวเฟิงประกอบกับระดับบำเพ็ญจุดสูงสุดขั้นนิพพานของเขา ภายในใจของหยางมู่เชียนจึงพลันปรากฏเงาร่างผู้หนึ่งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

ทว่าเมื่อเขานึกถึงฐานะของบุคคลผู้นี้ สีหน้าของเขาก็แปรเปลี่ยนไปทีละน้อย ทั้งตื่นตระหนก เหลือเชื่อ และกระทั่งมีความหวาดกลัวเจืออยู่ด้วย