บทที่ 4

บทที่ 4

"อ๊าส..."

หลัวเฟิงหลังจากผ่านการค้นวิญญาณ ก็ล่วงรู้ถึงความเป็นมาของเรื่องราวทั้งหมด

ส่วนเจ้าสำนักจิ่วหัวนั้น ดวงวิญญาณถูกทำลายล้างอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน ถูกโยนทิ้งออกมาอย่างไร้เยื่อใยจนทรุดกองลงกับพื้น ส่งเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวดราศีศีรษะจะระเบิด ดวงวิญญาณใกล้จะพังทลายลงเต็มที

จู้เทียนสั่ว เย่หว่านโหรว รวมถึงเหล่าผู้อาวุโสระดับสูงของสำนักจิ่วหัวในยามนี้ ต่างพากันนิ่งอึ้งตะลึงงันไปตามๆ กัน

เมื่อได้เห็นสภาพอันน่าอนาถของเจ้าสำนักจิ่วหัว ชั่วขณะหนึ่งจึงไม่มีผู้ใดกล้าบุ่มบ่ามกระทำอะไรตามอำเภอใจอีก

"คนพวกนี้เป็นใครกันแน่?"

"เหตุใดจึงมีผู้ทรงพลังขั้นทารกวิญญาณได้ แล้วฉู่หยุนไปรู้จักกับคนพวกนี้ได้อย่างไร?"

หัวใจของเย่หว่านโหรวเต็มไปด้วยความตกใจและเคลือบแคลงสงสัย