เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 745 มือสังหารนอกแดน
ตอนที่คนในหอเวหาครามกำลังชนแก้วกินเลี้ยงกันอย่างสนุกสนาน เมิ่งซิงหุนกับพวกก็แอบลอบเข้าไปถึงใจกลางสำนักยุทธ์เรียบร้อยแล้ว
“ดาบโลหิต กุยไห่ พวกเจ้าไปที่ค่ายกลเคลื่อนย้าย” เมิ่งซิงหุนส่งสัญญาณมือ ร่างสิบร่างก็แยกย้ายกันไปทันที
ค่ายกลคุ้มกันเขาของหอเวหาคราม พออยู่ต่อหน้ายอดฝีมือขอบเขตผสานเต๋าก็ไม่ต่างอะไรกับของตั้งโชว์
พริบตาที่เมิ่งซิงหุนกับไป๋เสี่ยวโหลวโผล่มากลางงานเลี้ยง จอกเหล้าในมือชิงหมิงจื่อก็ร่วงแตก ‘เพล้ง’ ละเอียดคาพื้น
“พวกเจ้าคือ...” ชิงหมิงจื่อยังพูดไม่ทันจบ ก็เห็นเข็มเงินเต็มฟ้าซัดถล่มลงมาราวกับพายุฝน
ผู้อาวุโสขอบเขตผสานเต๋าทั้งสามคนของหอเวหาครามมีฝีมือโด่งดังไปทั่วยุทธภพ แต่พอเพิ่งจะชักอาวุธออกมา ปราณกระบี่สายหนึ่งก็ซัดกระหน่ำเข้ามาอย่างรุนแรงจนบีบให้พวกตนต้องถอยร่นติดๆ กัน!
ส่วนหลิวเซี่ยฮุยที่ยืนอยู่ข้างๆ ตอนนี้อึ้งค้างไปแล้ว ตาเบิกกว้าง สีหน้าไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง
เพราะเขาเห็นภาพที่ทำใจยอมรับไม่ได้ อาจารย์ที่เขาภาคภูมิใจมาตลอด คนที่ยิ่งใหญ่สุดๆ ในสายตาของเขา กลับต้านทานชายชุดดำลึกลับคนนั้นไม่ถึงสามกระบวนท่าด้วยซ้ำ!
ในหัวของหลิวเซี่ยฮุยผุดคำสั่งสอนที่อาจารย์คอยบอกอยู่ทุกวันขึ้นมาไม่หยุด โดยเฉพาะคำที่ว่า “เป็นคนต้องทำตัวเจียมเนื้อเจียมตัว” พอมาดูตอนนี้ ดูเหมือนอาจารย์เองก็ยังทำไม่ได้เลยสักนิด