กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 484 ทุกคนหันหลังให้ เป็นไปตามที่คิดไว้
ถ้าฮ่องเต้ยอมออกหน้าเป็นตัวแทนแคว้นฉู่ยอมจำนน ซ่งหู่ก็ไม่ได้อยากจะฆ่าพระองค์ ถึงอย่างไรก็รับใช้กันมานาน ในใจซ่งหู่จึงยังพอมีความสลดใจอยู่บ้าง
อีกอย่างถ้ามีฮ่องเต้ออกหน้า เรื่องนี้ย่อมจบลงด้วยดี ทุกคนต่างได้ประโยชน์
น่าเสียดายที่ฮ่องเต้คิดถึงแต่ตัวเอง ไม่สนใจคนอื่นแม้แต่น้อย เช่นนั้นก็โทษซ่งหู่ไม่ได้แล้ว
“อะไรกัน เจ้าคิดจะทรยศเรางั้นรึ เลี้ยงไม่เชื่องเหมือนหมาป่าตาขาวจริงๆ”
พอได้ยินคำพูดของซ่งหู่ ฮ่องเต้ก็รู้ทันทีว่าเจ้าหมอนี่น่าจะคิดคดทรยศเสียแล้ว
พอภัยมาถึงตัวต่างคนต่างก็เอาตัวรอด เรื่องแบบนี้ไม่ได้แปลกใหม่อะไร
แต่ฮ่องเต้ก็ไม่ได้กังวล ข้างกายตนมียอดฝีมือมากมาย ลำพังซ่งหู่คนเดียวยังไม่มีปัญญาทำอะไรตนได้