กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 334 ผ่านแคว้นฉู่
ของบางอย่างเทียบกันไม่ได้ คนเรายิ่งเทียบกันยิ่งช้ำใจ ชาติตระกูลและเงื่อนไขทุกด้านของมู่หรงจื่อจิ้นไม่ได้ด้อยไปกว่าหลงเทียนเลย เผลอๆ บางด้านจะดีกว่าด้วยซ้ำ
ทว่าตอนนี้ระยะห่างระหว่างทั้งสองกลับต่างกันราวฟ้ากับเหว ตอนแรกมู่หรงจื่อจิ้นก็ไม่ยอมรับ ว่าทำไมหลงเทียนถึงทำได้ดีกว่าตน
แต่พอมาใช้ชีวิตอยู่ที่แดนเหนือไม่ถึงเดือน มู่หรงจื่อจิ้นก็หมดความทะเยอทะยานไปจนสิ้น ตอนนี้หวังแค่ว่าจะได้พึ่งบารมีของหลงเทียนให้เดินทางกลับมาได้อย่างปลอดภัย ส่วนเรื่องอื่นนั้น เขาไม่กล้าฝันเพ้อเจ้ออีกแล้ว
“เอาละ เลิกบ่นพึมพำได้แล้ว ทางข้างหน้ายังอีกไกล ความท้าทายที่รอพวกเราอยู่ยังมีอีกเยอะ”
แน่นอนว่าหลงเทียนไม่คิดจะคุยต่อประเด็นนี้