กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 96 เซียนปฐพีปรากฏตัว
ดาดาดา......
เสียงปืนดังรัวขึ้นเป็นชุด หลงเทียนได้ยินเสียงที่แสนคุ้นเคยนี้แล้ว ในใจก็เกิดความตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก
“ท่านอ๋อง นี่คืออานุภาพของอาวุธปืนหรือขอรับ”
เจี่ยสวี่และคนอื่นๆ ข้างกายมองภาพตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ ในความเข้าใจของพวกเขา ไม่อาจเข้าใจได้เลยว่าทำไมระยะห่างขนาดนี้ ศิษย์หุบเขาดาวตกถึงทยอยล้มตายลงทีละคน
ด้วยระดับฝีมือของพวกเขาย่อมมองเห็นกระสุนที่พุ่งออกไปได้ ทั้งยังพอกะวิถีการบินของกระสุนได้ด้วย แต่ถ้าคิดจะหลบหลีก ก็จำเป็นต้องทุ่มเทกำลังทั้งหมดถึงจะทำได้
นี่ขนาดยังเป็นแค่การยิงทีละนัดของหลงเถิงจือลี่ หากเป็นการกดยิงรัวต่อเนื่อง ขอบเขตปรมาจารย์ไม่มีทางหลบพ้นแน่นอน แม้แต่มหาปรมาจารย์สูงสุดหากโดนจู่โจมกะทันหันก็ต้องย่ำแย่เช่นกัน