ตอนที่ 42 ตกลงกันได้

ตอนที่ 42 ตกลงกันได้

ตำแหน่งอ๋องของแคว้นเซี่ยไม่ได้เป็นแค่บรรดาศักดิ์เท่านั้น แต่ยังพ่วงทั้งที่ดินในปกครอง อำนาจทหาร อำนาจบริหาร การเงิน และอีกหลายอย่าง

ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นผลประโยชน์ที่จับต้องได้ ตราบใดที่หลงเทียนยังไม่ได้รับแต่งตั้งเป็นอ๋อง เขาก็ยังไม่มีสิทธิ์โดยชอบธรรม ถึงจะห้ามสิ่งที่เขาทำในแดนเหนือไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็ใช้เรื่องความชอบธรรมมากดดันเขาได้

มหาราชครูหลินจินหนานกับหลงเต้าไม่ได้สนิทสนมหรือมีความแค้นต่อกัน แต่หลงเทียนเล่นงานสกุลหลินในเมืองสือกวน ก็เท่ากับตัดทางหาเงินของหลินจินหนาน ที่เขาพูดขึ้นมาตอนนี้ก็เพื่อขัดขาหลงเทียน