กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 253 รถไฟเหาะมรณะ (หนึ่ง)
พี่คนดี พี่โชคดี
เธอเรียกฉันว่าพี่ ฉันเรียกเธอว่าพี่ ต่างคนต่างเรียกกัน ลำดับอาวุโสต้องไม่ปนกัน
เสียงของพี่โชคดีลอยแผ่วไม่แน่นอน
“เธอรีบไปเถอะ ไปที่โซนเครื่องเล่นเด็ก มีเครื่องเล่น ‘รถบั๊ม’ อยู่ อันนั้นง่ายมาก แค่เธอไม่ลงจากรถ ก็จะได้เกิดใหม่แล้ว...”
โซนเครื่องเล่นเด็ก รถบั๊ม
ซูไป๋เย่จดข้อมูลนี้ไว้ แล้วถามกลับว่า “แล้วเธอล่ะ จะไปไหน”
“ฉันก็ไปตามผู้ใหญ่สิ ตอนที่พวกเขาอยากจะหาฉัน พวกเขามองเห็นฉันก็พอ ตอนที่พวกเขาไม่สนใจฉัน ฉันถึงจะคุยกับพวกเธอได้...”
เสียงของพี่โชคดีอ่อนลงอีกครั้ง ถ้าซูไป๋เย่เดาไม่ผิด ‘ผู้ใหญ่’ มาแล้ว