0188

⬢⬢⬢

ตอนที่ 188 หมาป่าหางใหญ่ (สิบ)

“นี่...มันไม่ถึงขนาดนั้นมั้ง...”

เหว่ยปาเบียดยิ้มอย่างเก้อเขิน น้ำเสียงลังเลเผยความไม่เชื่อถือ

“เขาก็แค่ชอบคุยโวเท่านั้น จะบรรลุเทพได้ยังไง...อีกอย่าง ต่อให้บรรลุเทพจริง เขาจะทำลายนครแห่งบาปทำไมกัน”

หม้อไฟยืนเงียบอยู่ข้าง ๆ ไม่ตอบอะไร

กลับเป็นหวังลั่วที่ในที่สุดก็แยกแยะเส้นแบ่งระหว่างสามหมาป่าได้ชัดเจน ในตอนนี้จึงเลือกที่จะเปิดปาก

สำหรับผู้ได้รับพรจากเทพที่มีขอบเขตเลือนราง การแยกเส้นแบ่งให้ชัดเป็นเรื่องสำคัญมาก ท้ายที่สุด เส้นแบ่งต้องชัดเจนเสียก่อนจึงจะเลือนรางได้ ราวกับกระดาษขาวแผ่นหนึ่ง ต้องใช้ดินสอเขียนขีด ๆ ก่อน ยางลบถึงจะมีที่ให้ทำงาน

หวังลั่วอธิบาย