เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 176 【หมาป่าจ่าฝูง (สิบสาม)】
เมื่อละครมโหฬารดำเนินมาถึงฉากสุดท้าย กลับมีคนปรบมือไม่มากนัก
แสงไฟสว่างขึ้นอีกครั้ง ปรมาจารย์จิตที่อาบไปด้วยเลือดถือใบมีดคมกริบหันมองไปรอบกาย มีเพียงซากศพเกลื่อนพื้น
เหล่าเศรษฐีชั้นบนสุดที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ชมยาเม็ดห้ามิติล้วนอยู่ค้างอยู่ในภาพยนตร์เรื่องนี้ตลอดกาล เมื่อจอภาพยนตร์จบลง ชีวิตของพวกเขาก็จบลงด้วย
เก้าอี้ประหารที่มาจากสายการเก็บกู้เหล่านี้ไม่ลืมความมุ่งมั่นเดิม ยังคงเปล่งประกายและสร้างประโยชน์ต่อไป ณ ที่แห่งนี้
สายรัดมัดนั้นสามารถสะบัดหลุดได้ตามใจ แต่ในสภาวะปกติเท่านั้น เมื่อยาสลบชนิดสูดดมและยาฉีดออกฤทธิ์ ทั่วทั้งร่างอ่อนยวบ สายรัดนี้ก็กลายเป็นคำพิพากษาประหารชีวิต
ต่อให้ฝ่าสายรัดออกไปได้ แบตเตอรี่เบอร์ห้าบนหมวกนิรภัยสวมศีรษะก็ไม่ปล่อยพวกเขาไว้แน่ การฆ่าคนให้ตายด้วยไฟฟ้านั้นทำไม่ได้จริง แต่การยัดมันเข้าไปทางตา หู และปากกลับไม่ใช่เรื่องยาก
แบตเตอรี่เบอร์ห้าฆ่าคนให้ตายนั้นเป็นไปได้ยาก แบตเตอรี่เบอร์ห้าฆ่าคนไม่ให้ตายก็เป็นไปได้ยากเช่นกัน
หลายคนตายเพราะโลหะหนักในสมองเกินขนาด