กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 166 หมาป่าจ่าฝูง (สาม)
“ฆ่าเขา?”
พอคำนี้ออกมา ปรมาจารย์จิตก็ยังตกใจกับคำพูดของตัวเอง
และคนไข้ที่นั่งอยู่บนโซฟาก็ชะงักไปเช่นกัน ใช้เวลาสักพักถึงเข้าใจความหมายของปรมาจารย์จิต
“คุณหมายความว่า...พี่นิ้วโป้ง?”
ในนครแห่งบาป เรื่องฆ่าคน ทุกคนล้วนนึกถึง ‘พี่นิ้วโป้ง’ เป็นอย่างแรก
ปรมาจารย์จิตพยักหน้าเบา ๆ ในใจ ปฏิกิริยาแบบนี้แสดงว่าอย่างน้อยก็เป็นคนปกติ ไม่เหมือนซูไป๋เย่ที่เขาต้อนรับเมื่อเช้า ราวกับไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับนครแห่งบาป เหมือนแขกจากต่างโลก
เอ๊ะ ทำไมตัวเองถึงเริ่มมีความเพ้อฝันไร้สาระแบบนี้ด้วย?