0164

⬢⬢⬢

ตอนที่ 164 【หมาป่าจ่าฝูง (หนึ่ง)】

นครแห่งบาปรู้สึกหัวปวดอยู่หน่อย ๆ

ตึกระฟ้าสูงเสียดเมฆเรียงราย รถยนต์วิ่งกันไปมาระหว่างตึกราวกับมดปลวก หยุดเป็นระยะเพื่อปล่อยผู้โดยสารลง

นครแห่งบาปก็คือรังมด รถยนต์คือมด มนุษย์คือสารอาหารต่าง ๆ ที่มดขนย้าย สามสิ่งต่างทำหน้าที่ของตน ค้ำจุนให้โลกใบนี้ดำเนินไป

นครแห่งบาปกับรถยนต์ โดยปกติแล้วไม่ค่อยผิดพลาด แต่ทว่ามนุษย์ มนุษย์ตัวเล็กจ้อย มนุษย์ที่เปราะบาง มนุษย์ที่อ่อนไหว บางครั้งก็จะเกิดปัญหาจิ๊บจ๊อยขึ้นมาบ้าง

และเพื่อรับมือกับปัญหาของมนุษย์ นครแห่งบาปจึงได้สร้างขึ้นตามลำดับ คือ สถานฌาปนกิจ เรือนจำ ศูนย์นำร่างนักโทษประหารกลับมาใช้ประโยชน์...

น่าเสียดายที่ผลลัพธ์ของสิ่งปลูกสร้างเหล่านี้ช่างธรรมดาสามัญ อัตราการสูญเสียของมนุษย์ยังคงสูงมาก สูงจนถึงระดับที่ทำให้หัวนครแห่งบาปปวดได้

ต่อมา นครแห่งบาปก็ตระหนักขึ้นมาทันทีว่า บางทีมันควรสร้างสิ่งปลูกสร้างพิเศษให้มนุษย์พวกนี้สักอย่าง นั่นก็คือ

โรงพยาบาล