เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 160 สอบสวนก่อนประหาร (สี่)
เมื่อเห็นซูไป๋เย่ทำทุกอย่างจนเสร็จ จิ่วเจี่ยก็เงียบงัน
เขาเข้าใจดีว่าในฐานะสภาพแวดล้อมที่แข็งแกร่งกินอ่อนแออย่างรถไฟหลงทาง คนที่โดดเด่นออกมาได้ในนั้นไม่มีใครเป็นคนดีง่าย ๆ
ในสายตาของคนนอก ผู้โดยสารของรถไฟหลงทางอาจล้วนเป็นพวกแบบหยวนเถิงเจียว...
ทว่าซูไป๋เย่กลับให้ความรู้สึกที่ขัดแย้งกันแก่จิ่วเจี่ย
ด้านหนึ่ง ซูไป๋เย่อ้างว่าตัวเองทำงานสาธารณประโยชน์ ในเกมภูตอยู่ห้องข้างเคียงผนึกจิ่วปิ่งเอาไว้อย่างดื้อรั้น ทำอะไรมีจุดยืนของตัวเองสุด ๆ พอตัดสินใจอะไรได้ก็มีความคิดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว แล้วมีอัตราการลงมือที่ยอดเยี่ยมเหมือนกระแสโคลนถล่ม...
อีกด้านหนึ่ง ตอนที่ซูไป๋เย่ทำงานสาธารณประโยชน์ ดูเหมือนจะมีความ...บ้าอยู่สักหน่อย?
จิ่วเจี่ยเคยอ่านข้อมูลของซูไป๋เย่ ในโจทก์ผู้ไม่มาปรากฏตัวฆ่าเว่ยปู้เหลียงตรง ๆ แล้วก็กลับตัวไปนั่งคุก ยังไงก็ดูบ้าเหลือเกิน
ดังนั้น ตอนที่จิ่วเจี่ยเห็นบทสนทนาระหว่างซูไป๋เย่กับเย่ลวี่ไฉ รวมถึงการที่อีกฝ่ายถูกฟันคอขาดในจังหวะสุดท้าย จิ่วเจี่ยกลับไม่ประหลาดใจเลยสักนิด ถึงขั้นรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องปกติ