เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 150 ลิฟต์สยองขวัญ (สาม)
เมื่อเผชิญหน้ากับนักสืบเทพที่ถืออาวุธสังหารและคืบเข้ามาเรื่อย ๆ ซูไป๋เย่ไม่มีความตื่นเต้นใด ๆ กลับกะพริบตา ไม่เข้าใจว่าตัวเองแค่เตือนด้วยความหวังดี เหตุใดจึงกลายเป็นหลักฐานของ 'ขโมยตะโกนจับขโมย' เสียได้?
แฟนคลับสาวเอ่ยอย่างร้อนใจ "ไม่ว่าคุณจะคิดอะไรอยู่ รีบพูดมาเถอะ ถ้าถูกนักสืบเทพกล่าวหาว่าเป็นผู้ก่อเหตุ คุณก็จบเห่แล้ว!"
ได้ยินคำนี้ ซูไป๋เย่ขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกแปลก ๆ อย่างบอกไม่ถูก...
แฟนคลับหนุ่มกลับพูดจาเสียดสี
"ไม่นึกว่านักสืบเทพจะเก่งขนาดนี้ ยังคิดข้อแก้ตัวไม่ออกอีกหรือ?"
นักสืบเทพก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขารำคาญแฟนคลับพวกนี้ที่สุด มักทำให้เรื่องเสียหาย ต้องพึ่งเขาแก้สถานการณ์ให้ครั้งแล้วครั้งเล่า
ไม่สนคำพูดของทั้งสองคน นักสืบเทพแยกแยะคำถามให้ละเอียดยิ่งขึ้น
"อาวุธสังหารนี้อยู่ด้านหลังผู้ตาย อยู่ในมุมอับสายตาของทุกคน นอกจากตัวผู้ก่อเหตุที่วางอาวุธสังหารไว้ตรงนี้แล้ว ไม่มีใครรู้ว่าอาวุธสังหารอยู่ที่นี่ แต่คุณกลับเตือนให้ผมม้วนแขนเสื้อขึ้น...ทำไมคุณถึงพูดเช่นนั้น?"