0112

⬢⬢⬢

ตอนที่ 112 แท่นเหินสู่สวรรค์ (หนึ่ง)

เมฆหมอกลอยมัว มองไม่เห็นเซียนแท้

ซูไป๋เย่ลืมตาขึ้น หมอกหนาเต็มไปหมด ยื่นมือออกไปแทบไม่เห็นนิ้วตัวเอง

ยังไม่ทันที่เขาจะขยับตัว หมอกก็ถาโถมเข้ามา ห่อหุ้มทั้งร่างแล้วกลายเป็นอาภรณ์เมฆา ซูไป๋เย่ที่เดิมสวมชุดเต็มยศก็พลิกกลายเป็นเซียนชุดขาว อุปกรณ์และของใช้เดิมหายไปจนหมด

เสียงอวยพรดังขึ้นข้างหูราวกับเสียงสวรรค์

"ยินดีด้วยสหายเต๋า! ขอแสดงความยินดีด้วยสหายเต๋า!"

"บำเพ็ญพันปี วันนี้บรรลุธรรม เหินสู่สวรรค์กลางวันแสก ขึ้นทะเบียนในชั้นเซียน!"

หมอกจางหาย ซูไป๋เย่ยืนอยู่กับที่ มองไปรอบกาย เขาอยู่บนแท่นขนาดยักษ์ เบื้องล่างเหยียบอยู่บนทะเลเมฆ เบื้องหน้าคือเซียนสองตนหน้าตาเมตตายื่นมือเข้ามาต้อนรับ คำอวยพรเมื่อครู่ก็มาจากสองคนนี้

คนหนึ่งค้อมตัวทำความเคารพ