0098

⬢⬢⬢

ตอนที่ 98 ปล่อยให้รถไฟบิน

นี่มันงานเลี้ยงฮ่องเมินชัด ๆ...

ซูไป๋เย่รู้สึกกลั้นขำไม่ไหว เมนูของคุณนี่มันมีกลิ่นอาย ‘ปล่อยให้กระสุนบิน’ สูงเกินไปหน่อยไหม?

อะไรนะ รถไฟหลงทางจริง ๆ แล้วเป็นรถไฟกระสุนงั้นเหรอ?

ซูไป๋เย่ชี้ไปที่เมนู แล้วถามอย่างจริงจัง

“สองอันแรก ช่วยแปลให้หน่อยได้ไหม?”

สองอันหลัง ซูไป๋เย่ไม่คิดจะพิจารณาเลยด้วยซ้ำ จึงไม่จำเป็นต้องแปล

แต่ดูจากท่าทีของลุงเฉิงแล้ว เขาตั้งใจจะอธิบายให้ซูไป๋เย่ฟังทั้งหมด

“เลี้ยงแขกน่ะ ตามชื่อเลย คุณคือแขก เราคือเจ้าบ้าน แขกต้องตามเจ้าบ้าน เราส่งคุณไปชั้นสอง ต่างฝ่ายต่างพอใจ จากนี้ไปก็ไม่ก้าวก่ายกัน มีโอกาสก็ค่อยร่วมมือ ไม่มีโอกาสก็ต่างคนต่างอยู่”