เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 37 หมูป่าชนต้นไม้
รองประธานสมาคมไม่รู้จะบรรยายความรู้สึกของตัวเองในตอนนี้อย่างไร ซูไป๋เย่เคยฆ่าหมูป่าตายด้วยมือเปล่ามาแล้วงั้นหรือ
เพื่อกันไม่ให้ตัวเองได้ยินผิด รองประธานสมาคมจึงยืนยันถามว่า “มือเปล่า?”
ฆ่าหมูป่าด้วยมือเปล่า นั่นมันร่างกายเหนือมนุษย์ชัด ๆ...
ซูไป๋เย่ตกใจสุดขีด “คุณดูซีรีส์สั้นมากเกินไปแล้วนะครับ! คนแบบไหนกันจะฆ่าหมูป่าด้วยมือเปล่าได้ล่ะ? อู่ซงตีเสือยังต้องพกกระบองเลย!”
ต่อให้ใช้อาวุธ ในสังคมที่ปกครองด้วยกฎหมาย การฆ่าหมูป่าตายสักตัว ก็เรียกได้ว่าป่าดั่งหมูป่าเสียยิ่งกว่าหมูป่า สมกับคำว่า ‘ปาตูลู่หมายเลขหนึ่ง’ เลยทีเดียว
รองประธานสมาคมซักต่อ “คุณใช้อาวุธอะไร”
ซูไป๋เย่นึกถึง ‘วันคืนอันรุ่งโรจน์’ ช่วงนั้น “อาวุธน่ะหรือ... ถือว่าพอได้กระมัง ต้นไม้ต้นหนึ่ง”
เหนือหัวรองประธานสมาคมเริ่มมีเครื่องหมายคำถามผุดขึ้นมา: ???