เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 283 เนี่ยนอัน
ฉินไน่ไน่เรียกอู่ยี่เฟยเข้ามาในห้องของเธอในคืนก่อนวันคลอด
ท้องของเธอใหญ่ขึ้นมากแล้ว—ซูชิงไต้บอกว่ากำหนดคลอดอยู่ในช่วงสองสามวันนี้ การเคลื่อนไหวของเธอช้าลง เวลาเดินจะใช้มือประคองหลังส่วนล่าง แต่สีหน้าของเธอยังสงบเหมือนปกติ เธอนั่งอยู่ที่ขอบเตียง พอเห็นอู่ยี่เฟยเข้ามาก็ตบที่ว่างข้างตัวเป็นเชิงให้เขานั่งลง
“ชื่อของหนู ฉันคิดไว้แล้ว”
อู่ยี่เฟยนั่งลงข้างเธอ
“ชื่ออะไร?”
“เนี่ยนอัน”
ตอนที่ฉินไน่ไน่พูดสองคำนี้ เธอไม่ได้มองเขา—เธอก้มหน้า นิ้วมือพับมุมผ้าห่มไปมาซ้ำ ๆ อยู่ที่ขอบผ้า “อู่เนี่ยนอัน เนี่ยนของคำว่าคิดถึง อันของคำว่าปลอดภัย”
อู่ยี่เฟยไม่ได้ตอบทันที เขานั่งอยู่ข้างเธอ ก้มมองมือของตัวเอง ด้ายแดงที่ข้อมือยังอยู่—ปลายด้ายสึกจนเกือบจะขาดแล้ว แต่เขาก็ไม่เคยแกะออก ปลายด้ายของปมสุดท้ายแนบอยู่กับผิวเขา ภายใต้แสงไฟมองออกว่าสีแดงเดิมของด้ายถูกสีจนจางลง เผยให้เห็นสีของผงโลหะเทพที่ถักอยู่ข้างใน เขาไม่ได้ปลดมันออก