เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 273 แนวชายฝั่ง
เมื่อไฟฉุกเฉินดวงแรกของค่ายทะเลสาบลู่หูสว่างขึ้น บนผิวทะเลสาบยังไม่มีความผิดปกติใด ๆ
เซี่ยหานอวิ้นยืนอยู่ข้างหน้าต่างชั้นสองของอาคารเอ ในมือถือชาแก้วหนึ่งที่เย็นสนิท ตั้งแต่อู่ยี่เฟยออกเดินทางจนถึงตอนนี้ เธอยังคงรักษานิสัยนี้ไว้—ทุกเช้ามืดจะรินชาแก้วหนึ่งวางไว้บนขอบหน้าต่าง พอเย็นก็เปลี่ยนแก้วใหม่ เธอไม่ได้รอสัญญาณใดโดยเฉพาะ แต่เมื่ออุณหภูมิน้ำในแก้วลดลง เธอก็จะรู้ว่าเวลาผ่านไปอีกช่วงหนึ่งแล้ว
คืนนี้ชาเย็นเร็วกว่าปกติ ลมบนผิวทะเลสาบเปลี่ยนทิศ—จากตะวันออกเฉียงใต้เป็นตะวันออกตรง ๆ ในลมมีกลิ่นแปลก ๆ ที่เธอไม่เคยได้กลิ่น ไม่ใช่กลิ่นเค็มคาวของน้ำทะเล แต่เป็นสิ่งลึกกว่านั้น ราวกับกลิ่นโคลนและซากอินทรีย์ที่ถูกกวนขึ้นมาจากก้นน้ำ ผสมกับกลิ่นสนิมเหล็กที่เลือนรางจนแทบไม่มี โครงข่ายรับรู้ของราชินีผึ้งของเธอสั่นไหวเล็กน้อยในวินาทีที่ลมเปลี่ยนทิศ—ราวกับผิวน้ำถูกก้อนหินกระแทก ระลอกคลื่นรวมตัวจากขอบเข้าหาศูนย์กลาง มีบางสิ่งกำลังเข้าใกล้ เธอถือแก้วชาหยุดอยู่ที่ขอบหน้าต่างครู่หนึ่ง แล้วเทชาที่ดื่มไม่หมดลงในอ่างล้างมือ
เสียงฝีเท้ารีบเร่งดังมาจากชั้นล่าง