เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 255 กลับสู่ใต้ดิน
ตีสาม ลู่หูเงียบสงบไปทั้งบริเวณ
เครื่องยนต์ของต่อหัวเสือส่งเสียงคำรามต่ำอยู่ในความมืดมานานสิบนาทีแล้ว อู่ยี่เฟยยืนอยู่ข้างหน้ารถ ค่อย ๆ ยัดแมกกาซีนโลหะเทพอันสุดท้ายใส่กระเป๋ายุทธวิธีที่ข้างเอว
คนส่วนใหญ่ยังไม่นอน
ฉินไน่ไน่ยืนอยู่ที่ประตูห้องครัว ผ้ากันเปื้อนยังไม่ได้ถอด ในมือถือชาที่เพิ่งชงเสร็จหนึ่งถ้วย—ไม่ใช่ชงให้เขา แต่ตั้งไว้บนเตาเพื่อรอให้เย็นแล้วค่อยเก็บ หลินไฉเอ๋อร์ห่มผ้าห่มนั่งอยู่บนม้านั่งในห้องอาหาร ในมือกำขนมปังกรอบที่แกะไปครึ่งห่อ ไม่ได้กิน แค่กำไว้เฉย ๆ
ถังจิ่วอวิ๋นเดินมาจากทางสถานีเสบียง
เธอไม่ได้ใส่เสื้อคลุม มีเพียงเสื้อสเวตเตอร์บางตัวเดียว เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าอู่ยี่เฟย เธอไม่ได้รีบพูด แต่กวาดตามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อน—สายตาช้า ๆ เลื่อนจากกระบี่โลหะเทพบนไหล่ ไปยังกระเป๋ายุทธวิธีที่ข้างเอว แล้วกลับมาหยุดที่ใบหน้าของเขา ราวกับกำลังยืนยันว่าคนตรงหน้าคนนี้ยังจะกลับมาได้อย่างครบถ้วน
“พกไม้ขีดกันน้ำมาหรือยัง?”
“มีอยู่ในช่องรังผึ้ง”