กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 213 นางฟ้าเหิน
“งั้นก็ให้ข้าลองฝีมือพลังเทพวัชระมหาของเจ้าให้เต็มที่หน่อยเถอะ!”
หนีหมาต๋าหว่าใช้ท่าไม้ตายของตนอีกครั้ง ธรรมกายทองคำ
เงาสีทองจาง ๆ ก่อตัวขึ้นเบื้องหลังเขา พอจะมองออกว่าเป็นพระปีติองค์หนึ่ง
เหลียนฮวาเซิงสีหน้าว่างเปลา ไม่โกรธ ไม่หวาด ไม่ยินดี ไม่เศร้า ร่างผอมบางหันหน้าเข้าหาหนีหมาต๋าหว่า ตั้งฝ่ามือเดียว
ทั้งที่หนีหมาต๋าหว่าซึ่งแต่งกายหรูหรากลับดูสง่างามสมเป็นพระมากกว่า ถึงขั้นที่เหลียนฮวาเซิงไม่มีท่าทีเป็นพระเอาเสียเลย ผมก็ยาวจนกลายเป็นผมสั้นกุด
แต่ถังจิ่วอวิ๋นกลับรู้สึกว่าคนชุดสีเทาผู้นั้นดูอบอุ่นใจกว่า มีความเป็นพุทธะมากกว่า