กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 177 อย่ารังแกคนซื่อ
เช้าตรู่ของวันถัดมา อู่ยี่เฟยและฉู่เซียงเซียงถูกเสียงร้องไห้เป็นระยะ ๆ ปลุกให้ตื่น
“มารบกวนการนอนหลับสบาย ๆ น่ารำคาญจริง เธอไปดูสิว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วทำให้พวกเธอหุบปากซะ!”
“หา? หรือว่าพวกเขาแค่เล่นกันเกินเหตุไปหน่อย?”
“จะยังไงก็ช่างมัน มันรบกวนการนอนของฉัน อย่าพูดมาก รีบไป”
“ได้ค่ะพี่เฟย”
ฉู่เซียงเซียงหยิบเสื้อผ้าตัวใหญ่หลวม ๆ ออกมาชุดหนึ่ง แล้วซ่อนเรือนร่างที่เย้ายวนไว้ในนั้น
เธอเดินอ้อมกองขยะไปยังอีกมุมหนึ่งของห้าง ซึ่งเป็นห้องกั้นชั่วคราวที่คนจากเมืองผูเถาใช้ชั้นวางสินค้าและบานประตูต่อกันเมื่อวานนี้
“ไม่นะ ไม่นะ รีบปล่อยฉันสิ ไอ้สัตว์ประหลาด!”