กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 16 ผมนึกว่าเป็นตัวร้ายกันหมดแล้ว
ภายในวิลล่าหมายเลขห้า
ชายชราผอมบางคนหนึ่งลุกขึ้นยืน เดินไปหยุดตรงหน้าคู่ชีวิตของเขา
เขาย่อตัวลงนั่ง คุมมือของคู่ชีวิตไว้ แล้วเอ่ยว่า "ข้างนอกมีคนไม่ดีมาอีกแล้ว เธอกลัวไหม?"
หญิงชราผู้เปี่ยมเมตตายิ้มกว้าง "กลัวอะไรกัน? เราสองคนเข้าร่วมกองทัพตั้งแต่สิบกว่าขวบ ตอนนั้นศัตรูแบบไหนที่ยังไม่เคยเจอ ว่าแต่เธอเถอะ ยังยกมีดไหวอยู่ไหม?"
"ฮ่าๆๆๆ งั้นก็ออกไปกันเถอะ ประตูดีๆ แบบนี้ ถ้าพวกมันทุบพังก็เสียดายเปล่าๆ"
"ยังไงก็ไม่มีอะไรกินแล้ว ออกไปเดินเล่นดีกว่า หลายวันมานี้ไม่ได้ออกจากบ้านเลย จะอึดอัดจนบ้าแล้ว"
"เธอนี่อยู่บ้านไม่เคยอยู่นิ่ง ขาขวิดขนาดนี้แล้วยังอยากวิ่ง..."