กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
อาทิตย์อัสดงคล้อยลง เจียงอวี่ลงจากรถม้าที่ประตูใหญ่แล้วก็ก้าวเท้ารีบเร่งตรงไปยังโถงเกียรติสืบเนื่อง พอคิดว่าอีกครู่ก็จะได้พบฮูหยินของตน สีหน้าของเขาก็ผ่อนคลายลง แม้แต่ชุดขุนนางที่สวมอยู่ก็ราวกับสิ้นเสียซึ่งความคมกริบเช่นคราเมื่ออยู่ในศาลาว่าการ
วันนี้อู๋ซีอารมณ์ดี มื้อเย็นสั่งให้คนทำกับข้าวชั้นเลิศเต็มโต๊ะใหญ่ทั้งโต๊ะ ยังตั้งใจเตรียมสุราดอกท้อไว้ไหหนึ่ง พอเจียงอวี่ก้าวเข้าประตูก็รับรู้ได้อย่างว่องไวถึงอารมณ์ที่พลุ่งพล่านของฮูหยิน ริมฝีปากก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ “วันนี้ฮูหยินมีความสุขถึงเพียงนี้ด้วยเรื่องใดหรือ?”