กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ยามเย็นเมื่อเจียงอวี่กลับจากที่ว่าการ บนโต๊ะก็จัดวางอาหารเลิศรสไว้เต็มโต๊ะแล้ว หลายอย่างล้วนเป็นของโปรดของเขา อู๋ซีผู้คิดถึงเขามาตลอดทั้งวันกำลังนั่งรออยู่หน้าโต๊ะด้วยท่วงท่าอ่อนโยนงดงาม
เมื่อเห็นเจียงอวี่นิ่งงัน อู๋ซีก็ลุกขึ้นดึงเขามาที่โต๊ะ “ข้าตั้งใจสั่งให้ป้าหงทำเชียว ท่านพี่รีบมาลองชิมเถิด รสชาติยังเหมือนเมื่อก่อนหรือไม่?”
เจียงอวี่นั่งลง มองอู๋ซีด้วยขอบตาแดงเรื่อ “เมื่อก่อนยามอยู่ในค่าย สิ่งที่ข้าคิดถึงที่สุดคือรสชาติอาหารที่บ้าน บัดนี้ข้าจึงเข้าใจว่าแท้จริงแล้ว สิ่งที่ข้าคิดถึงคือวันที่มีฮูหยินอยู่ร่วมรับประทานอาหารด้วยกัน”
อู๋ซีรู้สึกเขินอายเล็กน้อยจึงก้มหน้าลง “ท่านพี่พูดเรื่องพวกนี้ทำไมกัน รีบกินข้าวก่อนเถิด อีกประเดี๋ยวอาหารจะเย็นเสียก่อน”