เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เว่ยกั๋วกงถอนหายใจ พลางหันไปกำชับลูกชายว่า “เจ้าสาม เจ้าแทนข้าเข้าวังไปขอพระราชโองการ ส่วนข้าจะอยู่ที่นี่สนทนาความหลังกับแม่ทัพซ่งสักหน่อย”
“ขอรับ ท่านพ่อ!” คุณชายสามแห่งจวนเว่ยกั๋วกงเหลือบมองซ่งเฉิง ก่อนหันหัวม้ากลับไป
เว่ยกั๋วกงลงจากม้า แล้วก้าวขึ้นไปบนกำแพงเมืองทีละก้าวอย่างสงบนิ่ง องครักษ์ส่วนตัวสองคนติดตามอยู่ด้านหลังไม่ห่างกาย พลางเอ่ยถามสถานการณ์นอกเมืองอย่างเป็นธรรมชาติว่า “แม่ทัพซ่งประจำการอยู่บนหอประตูเมืองมาหลายวันแล้ว เคยพบเฉิงอ๋องหรือไม่?”
ซ่งเฉิงเดินลงไปรับเว่ยกั๋วกง พลางตอบว่า “เฉิงอ๋องไม่เคยออกจากกระโจมบัญชาการ ข้าเคยพบเพียงแม่ทัพใหญ่สองคนใต้บังคับบัญชาของเขา คือหลูเหิงซูกับสือซาน”
ไม่นานทั้งสองก็เผชิญหน้ากัน ซ่งเฉิงยืนหลบไปด้านข้าง พลางผายมือเชิญเว่ยกั๋วกงให้เดินขึ้นมา “เชิญกั๋วกงขอรับ!”