กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ในยามที่ไฟโทสะระหว่างสองคนใกล้ปะทุและเกือบจะลงมือตีกันอยู่รอมร่อ เสียงหญิงอันเข้มงวดเสียงหนึ่งก็ดังมาจากนอกประตูว่า
“หยุด!”
ฉินซื่อผู้เต็มไปด้วยโทสะบนใบหน้าและเยี่ยนชิงที่ร่างกายอ่อนแรงจนเหงื่อเย็นผุดที่หน้าผากต่างพากันมองไปยังต้นเสียง พร้อมเห็นผู้ที่ยืนอยู่ตรงประตูคือซงกั่วคนสนิทของพระชายาเฉิงอ๋องหลูซื่อ ในยามนี้อีกฝ่ายกำลังจ้องมองนางด้วยสายตาเย็นชา ทั้งสองจึงชักแขนที่ยื่นออกไปกลับพร้อมกันและไม่พูดอะไรอีก
ซงกั่วไม่ใส่ใจสองคนที่กำลังจ้องกันราวไก่ตีกันอยู่ตรงหน้า เมื่อเห็นทั้งสองหยุดมือแล้วก็ไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงกล่าวกับฉินซื่อด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า “พระชายารองฉินซื่อ พระนางพระชายาเฉิงอ๋องต้องการพบเจ้า”