กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ค่ำคืนกลางฤดูร้อนอบอ้าวจนแทบหายใจไม่ออก แม้แต่จักจั่นบนต้นไม้ยังร้อนจนต้องหลบซ่อน ใบบัวเขียวสดเองก็ถูกแดดแผดเผาจนคอตก เหี่ยวเฉาห้อยระย้าอยู่เหนือผิวน้ำ
อู๋ซีขมวดคิ้ว เอนกายครึ่งหนึ่งอยู่บนตั่งกุ้ยเฟยที่ปูเสื่อเย็น มือโบกพัดกลมอย่างรวดเร็ว
“เหตุใดเพิ่งเข้าสู่ฤดูร้อนก็ร้อนถึงเพียงนี้แล้วเล่า? ลมเย็นสักสายก็ไม่มี ทั้งในเรือนและนอกเรือน ที่หนึ่งก็ร้อนเพราะแดด อีกที่หนึ่งก็ร้อนจนแทบทนไม่ไหว!”
น่งอวี้นำสมุดบัญชีที่ตรวจสอบเรียบร้อยแล้วเข้ามา ครั้นได้ยินดังนั้นก็เหลือบมองภาชนะทองแดงทรงกลมประดับลวดลายทองเงินตรงมุมห้องโดยไม่รู้ตัว ภายในเหลือน้ำแข็งอยู่ไม่มากจริง ๆ นางจึงเอ่ยสั่งซื่อสี่ที่ยืนอยู่ด้านข้างทันที “ไปเอาน้ำแข็งมาเพิ่มอีกหน่อย!”