เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“เรื่องที่หม่อมฉันไม่ได้ทำ หม่อมฉันไม่ยอมรับ! ฉินอวี้ต่างหากที่กล่าวหาผู้อื่นทั้งที่ตนเองเป็นโจร! ขอพระนางโปรดให้ความเป็นธรรมด้วยเพคะ” หลี่เจียวกล่าวจบก็ตรงเข้าไปคุกเข่าต่อหน้าพระชายาเฉิงอ๋องทันที
ฉินอวี้ย่อมไม่ปล่อยนางไปง่าย ๆ ทันทีนั้นนางดิ้นหลุดจากอ้อมแขนของตันกุ้ย แล้วโซซัดโซเซคุกเข่าลงกับพื้น ชูมือขวาขึ้นสาบาน “ทุกถ้อยคำที่หม่อมฉันกล่าวล้วนเป็นความจริง หม่อมฉันขอให้บรรพชนทั้งหลายแห่งตระกูลฉินเป็นพยาน หากมีคำเท็จแม้แต่คำเดียว ขอให้หม่อมฉันถูกฟ้าผ่าห้าสาย ตายอย่างทรมาน และหลังตายแล้วมิได้ผุดได้เกิดชั่วกัปชั่วกัลป์”
ยามนี้เสื้อผ้าของฉินอวี้เปียกชุ่มแนบเรือนร่างบอบบาง ผมยาวยังคงหยดน้ำลงมา ใบหน้าซีดขาว ริมฝีปากคล้ำม่วง ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความหนาว นางดูอ่อนแอจนชวนให้ผู้คนสงสาร