กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ชั่วพริบตาก็เข้าสู่กลางฤดูวสันต์ เห็นทุ่งหญ้าเขียวขจีปูพรม ดอกไม้ร่วงโปรยกลิ่นหอม กำแพงปูนขาวและหลังคากระเบื้องดำซ่อนอยู่ในเงาไม้และเงาดอกไม้ ใต้สะพานน้อยน้ำไหลริน ริมฝั่งมีต้นหลิวเรียงราย หน้าร้านค้าที่เรียงรายตามถนนมีผู้คนไปมาคับคั่ง ช่างเป็นภาพแห่งความรุ่งเรือง
จวนเจียง
เมียหงเซิงถือบัตรเชิญปิดทองคำเปลวฉบับหนึ่งเดินเร็ว ๆ จากประตูชั้นในไปยังเรือนหลัก ตลอดทางสาวใช้และป้า ๆ ที่สวนกันต่างคำนับทักทายว่า “พี่สะใภ้หง!”
“อืม ทำงานกันให้ละเอียดหน่อย หากเกิดความผิดพลาดขึ้นมาล่ะก็ ต้องถูกลงโทษแน่”